Sówki

    Do zrobienia sówek zbierałam się już spory czas temu. Schemat na sówkę miałam zapisany na kartce, ale kartka niestety zaginęła. Sóweczki bez problemu można zrobić ze zdjęcia, ale tutaj u Kat Ariny jest rozpiska sówki. Ja z niej skorzystałam. Górę łączyłam oczkami ścisłymi, na końcach tylko od brzegu licząc dwa półsłupki z narzutem, jeden półsłupek. Wydaje mi się, że wydłużyło to trochę uszy. Bez oczu, dzióbka i skrzydeł może być też bazą do głowy kotka.

Pozdrawiam, Kasia.

Przytulki.

   Siedzę i wyrabiam "aksamitka". Do przytulków dołączyły gąsienice, rybki i jeszcze jedna Przytul-lala. Muszę jeszcze dla chłopca przytulków zrobić, bo na razie to tylko misiaki mam, a konkretniej został mi jeden. Poza tym odnawiamy kredens, robimy przetwory i zbieramy zioła. Grzybów w lesie jak na lekarstwo. Jeżyny raczej będzie trzeba z kilometra zbierać. Za to są borówki.
Wracając do przytulków. Dziewczyny dostały po lalce, a wnuczek misia.  Myślałam, żeby zrobić chłopca lalkę, ale nie bardzo mam pomysł jak taki typ głowonoga miałby wyglądać. Może z czasem coś wpadnie mi do głowy :)

I na koniec miodowa panienka:

Pozdrawiam, Kasia.

Przytul-lale i inne przytulki.

   Włóczki powoli w pudle ubywa. Pierwszym razem zamówiłam odcienie błękitu i różu. Miały być kocyki rybie ogonki. Kocyk taki zrobiłam Madzi. Wyszło tak dużo włóczki, że z niebieskiego zrezygnowałam. I tak zostałam z dużą ilością błękitnych, niebieskich, lazurowych, szafirowych motków. Przytul-lale i meduzy bardzo się wszystkim spodobały i zamówiłam więcej kolorów.
100% bawełny poszło na razie w odstawkę. Wyrabiam "aksamitka". Jednej meduzy brakło na zdjęciach. Oddaliła się zanim zdążyłam zrobić zdjęcie :)

Meduzki:

I na koniec miś:

Lale mają około 40 cm, meduzy 35 bez zawieszki, a miś 27 cm.
Pozdrawiam, Kasia.

Pudła szczęścia i efekty.

   Zamówiłam włóczki. Przyszły dwa pudła szczęścia. Chociaż może nie do końca, bo z "aksamitkiem" nie bardzo się na początku polubiłam, ale na drobne wytwory nadaje się doskonale. I tu uwaga: nie nadaje się do prucia. Oprócz aksamitka zamówiłam "camillę". Uwielbiam tą włóczkę. Kilka motków kupiłam kiedyś w pasmanterii na promocji i spodobała mi się od razu. Fajna była  też "meriposa". Całe, nowe, nierozpakowane zgrzewki znalazłam "na ciuchach".
"Aksamitka", dwa kolory w różnych odcieniach, kupiłam na kocyk dla córki. Dużo wyszło i dużo zostało, dlatego też wszystko z "aksamitka" jest różowo-niebieskie.

   Najtrudniejsze dla mnie przy formach zabawek czy ubrań jest złapanie proporcji. Jeśli chodzi o misia i króliczka musiałam podeprzeć się opisami z internetu oraz zdjęciami. Bardziej pomogły mi chyba zdjęcia niż anglojęzyczne opisy. A na koniec najgorszy koszmarek zszywanie. Próbowałam kiedyś to ominąć i robić po całości, łączyć szydełkiem, dowiązywać nitki. Niestety wychodziło koszmarnie, krzywo i zawsze coś się ściągało. Po wielu, bardzo wielu nieudanych próbach włóczka nadawała się tylko do wyrzucenia.

   Na bloga wracam na dobre, a co do strony to zrobiłam totalne przemeblowanie.

Zapowiedź następnego posta: "Bing".

Pozdrawiam, Kasia.