Jest(ę) fotograf(ę) 1

   Dzisiaj cykl pt. "jest(ę) fotograf(ę)"

Niektóre pająki są naprawdę ciekawe. Nie zawsze jednak mam pod ręką coś do "pstrykania". Na zdjęciu samica kątnika z nimfami (małe pajączki przed pierwszą wylinką).

Największe z tych grzybów były wielkości paznokcia.

Nie uwierzyłabym jakbym nie widziała. Bez żadnych filtrów, poza dodaniem lekkiego cienia.

Fruczaki są u mnie na wsi. Jednak ani razu nie udało mi się złapać tego osobliwego owada w obiektyw. Te zdjęcia zrobiłam w Ogrodzie Botanicznym w Kielcach. Niestety zdjęcia niezbyt się udały. Sam fruczak to dość osobliwy owad :)

Pozdrawiam, Kasia.

2 listopada.

   W sobotę wybraliśmy się do Skotnik. Jedna czwarta cmentarza jak się okazało to bliższa lub dalsza rodzina. Cmentarz nieduży. Najwcześniejsze daty pochówków były z II Wojny Światowej. Czy starsze poszły w zapomnienie, czy może jest jeszcze inne miejsce? Może przy pałacyku? Ale było za zimno, a raczej ja za lekko ubrana. 🙂 Uwagę przyciąga kilkusetletni drewniany kościół. Trochę więcej na stronie https://diecezja.radom.pl/skotniki-koneckie-parafia-pw-niepokalanego-poczecia-nmp/. Akurat trwała msza i nie robiłam zdjęć wewnątrz. Jak to się mówi – co się odwlecze to nie uciecze. Przynajmniej będę miała okazję jeszcze raz pojechać. Niedaleko wejścia znajduje się figura Chrystusa Frasobliwego. Na terenie kościoła tablice upamiętniające partyzantów i osoby związane szczególnie z parafią. No i niespodzianka. O „Felusiu” słyszałam i czytałam. Skotniki gdzieś podczas lektury mi umknęły i zaskoczeniem była tablica upamiętniająca „Felusia”. Cały artykuł o „Felusiu” możecie przeczytać tutaj https://www.konskie.org.pl/2011/03/nazywali-ja-felus.html. Okolice Skotnik to przede wszystkim niesamowite lasy o baśniowej scenerii. Przynajmniej tam, gdzie ja byłam jako dziecko i co pamiętam. No i Pilica – rzeka w której uczyłam się pływać.

Zapraszam również na http://www.malutkiemarzenia.pl/
Pozdrawiam, Kasia.

Inne moje pasje.

Do „jestem fotografem” to jeszcze dużo mi brakuje, ale z czystym sumieniem mogę napisać „jestę fotografę”. Zdjęcia każdy lubi robić. Ja nie nie stanowię wyjątku, dlatego od czasu do czasu pochwalę się tymi bardziej znośnymi wizualnie zdjęciami.

O ile dobrze znalazłam jest to drozd oliwkowy. Z kilkunastu ujęć tylko te dwa wyszły w miarę przyzwoicie.

                                                          I może jeszcze na koniec zachód słońca.

Pozdrawiam ciepło. Kasia.